De invulling
Essentieel is het noemen van de naam, het tonen van de foto. Daarnaast zijn er ook te tonen historische objecten, als zichtbare brug tussen toen en nu. In elk van de beschikbare vertrekken wordt een eigen thema aangereikt. In Zaal : ‘hun sporen’, in Zaal 2: ‘het gemis’, in Zaal 3: ‘hun namen’, in Zaal 4: ‘hun gelaat’.
Zaal 1 ‘Hun Sporen’:
Dit is de enige authentieke ruimte van het memoriaal. Deze zaal wordt zoveel mogelijk in zijn originele staat hersteld. Het binnenkomend daglicht wordt gefilterd zodat er een intieme schemering ontstaat. In het midden van de zaal hangt één gloeilamp die de ruimte verlicht als het donkerder wordt. In deze zaal tonen we een aantal authentieke objecten uit de Dossinsite: enkele tekeningen van toen, een armband van een bediende, enz. Eenvoudige objecten die de herinnering aan Dossin in zich dragen.
Zaal 2 ‘Het gemis’:
Hier bevindt zich het kunstwerk van Philippe Aguirre. Het beeld stelt een gedekte tafel voor die verlaten is. Onder die tafel liggen als Etruskische grafmonumenten de beelden van een vader, een moeder en een kind. Het kunstwerk probeert de verloren warme menselijke momenten te representeren, de verloren toekomst, familieleden en vrienden, het gemis, de pijn. Tegelijk blijft dit het ultieme beeld waar we van dromen: ondanks de pijn en het verlies de herinnering koesteren en blijven zoeken en streven naar die eenvoudige mooie momenten met dierbaren.
Zaal 3 ‘Hun namen’:
In deze donkere ruimte hangen 29 micro’s. Uit elke micro klinken de namen van de gedeporteerden in drie talen.
Lees hier over het project ‘Namen Noemen’.
Zaal 4 ‘Hun gelaat’:
Deze zaal toont vele duizenden foto’s met gezichten van de gedeporteerden.
Op het einde van dit traject wordt een opstelling voorzien waar de bezoekers hun indrukken en gevoelens kunnen neerschrijven.
